Περί αθεΐας και εγωισμού

Είναι περίεργο που παρόλο ο πρώτος και ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος ξεκίνησαν από την Ευρώπη, κάτι που φανερώνει την ασθένεια στην καρδιά και το μυαλό των ανθρώπων και σχετίζεται άμεσα με τον εγωισμό, ( ο πόλεμος)   δεν μπορούμε να τον αναγνωρίσουμε σε άλλες κουλτούρες.

Η ανίατη ασθένεια του ανθρώπου, έως τώρα , είναι ο εγωισμός του. Ένας εγωισμός που σχετίζεται με την αθεΐα,  τον λάθος τρόπο σκέψης και έργων.

Και για να προλάβω ορισμένους, η αθεΐα δεν σχετίζεται τόσο με το τυπολατρικό κομμάτι εκδήλωσης της πίστης, ούτε με την στενή έννοια της λέξης ...  είναι κάτι βαθύτερο που σχετίζεται με την απουσία εμπιστοσύνης προς τον ίδιο τον θεό , και κατ’ επέκταση τον ίδιο μας τον εαυτό και τον συνάνθρωπο.

ΑΝ προσέξετε υπάρχει μια βαθιά δυσπιστία και ανεμπιστοσύνη του ανθρώπου προς καθετί, που η ρίζα τους  μας οδηγεί σε εκείνο τον χρονικό ορίζοντα, σε εκείνο το σημείο που ο άνθρωπος χάνει την εμπιστοσύνη του στο Θεό. Χάνει την εμπιστοσύνη στον εαυτό του και βεβαίως σχετίζεται με την άγνοια και την αμάθεια. Ο άνθρωπος δεν θέλει να μάθει, αλλά και όταν μάθει, η εμπειρία δεν εγγράφεται στον εγκέφαλο του ώστε να τον καθοδηγήσει την επόμενη φορά που θα την χρειαστεί και έτσι η ζωή του οδηγείτε σε χάος.

Ως εκ τούτου πολλοί άνθρωποι μπερδεύονται και ενώ γύρω μας συμβαίνουν τρανταχτά συμβάντα.. εμποδίζονται να δουν την πραγματικότητα γιατί έμαθαν να κοιτάνε επιφανειακά και όχι σε βάθος. Εξωτερική εμφάνιση, τίτλους κτλ. και όχι με καθαρή ματιά μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο.

Κεσόγλου Μαρία