Θεσσαλονίκη, Δεκέμβριος 2015
Μελετώντας με επιστημονικό τρόπο και μέθοδο, τα χωρία της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης θυμήθηκα τα λόγια ενός πολύ διάσημου Αμερικάνου ψυχολόγου του Σκότ Πεκ, παραθέτω από το βιβλίο του «Ο δρόμος ο λιγότερο ταξιδεμένος.» το ακόλουθο απόσπασμα.
«Τείνουμε να θεωρούμε τη θρησκεία σαν κάτι το μονολιθικό, μονοκόμματο και συνακόλουθα με τούτην την υπεραπλουστεύτικη γενική ιδέα, απορούμε το πώς δυο πολύ διαφορετικοί άνθρωποι μπορούν και οι δυο να αποκαλούνται Χριστιανοί ή Εβραίοι. Η πως ένας άθεος μπορεί να έχει μια πιο αναπτυγμένη αίσθηση χριστιανικής ηθική από έναν καθολικό, που πηγαίνει από συνήθεια στην εκκλησία. […] Για να ξεφύγουμε από τον μικρόκοσμο των προγενέστερων εμπειριών μας, και να απαλλαγούμε από τις συναισθηματικές μεταφορές, είναι ανάγκη να μαθαίνουμε. Πρέπει συνεχώς να διευρύνουμε τη σφαίρα των γνώσεων μας και το οπτικό μας πεδίο με την πλήρη αφομοίωση και ενσωμάτωση των νέων πληροφορίων.
Η διαδικασία της διεύρυνσης των γνώσεων ήταν μείζον θέμα αυτού του βιβλίου. Ας θυμηθούμε ότι στο προηγούμενο μέρος είχα ορίσει την αγάπη ως μια επέκταση – δηλαδή μια διεύρυνση - του εαυτού μας, και είχαμε παρατηρήσει ότι μεταξύ των κινδύνων στους οποίους εκτίθεται η αγάπη ήταν ο κίνδυνος που διατρέχεις όταν κινείσαι στο άγνωστο μιας νέας εμπειρίας. Και στο τέλος του πρώτου μέρους, όπου θίγαμε το θέμα της πειθαρχίας, είχαμε επίσης παρατηρήσει ότι για να μάθεις κάτι καινούριο, χρειάζεται η εγκατάλειψη του παλιού εαυτού, και ο θάνατος των φθαρμένων γνώσεων.»
Μελετώντας τις γραμμές εντυπωσιάστηκα και παρατήρησα και θυμήθηκα συζητήσεις, όπου μια μερίδα ανθρώπων, όταν έρχεται στο φως μια αλήθεια να αποκαταστήσει κάποιο ατόπημα ή λάθος αντίληψη του παρελθόντος, δυσκολεύεται να την συζητήσει και αρχίζει να παραθέτει ένα σωρό δικαιολογίες που στην ουσία νομιμοποιούν και πάλι το ψέμα ή μονολιθικές ιδέες περασμένων εποχών. Αλλά κι ίδιοι δεν δείχνουν διαθέσιμοι και δεν προβαίνουν σε τέτοιου είδους ενέργειες ώστε να αποκαταστήσουν την αλήθεια και έτσι να ελευθερωθούν όλοι, όλοι οι άνθρωποι από τις ψεύτικες ιδέες, εφόσον υποστηρίζουν το καλύτερο.
Έτσι αρχίζεις να αναρωτιέσαι, πραγματικά αγωνίζονται όσοι υποστηρίζουν με θέρμη για το καλό όλης της ανθρωπότητας; Ή υποσυνείδητα επιδιώκουν την πνευματική και υλική διεύρυνση, την διεύρυνση της αγάπης μόνο για τον εαυτό τους, κρυμμένοι πίσω από τον μανδύα της αυθεντίας και της νομιμότητάς; Ας προχωρήσουμε λίγο παραπέρα και ας γίνουμε πιο συγκεκριμένοι! Θα προσεγγίσουμε μέσα από 3 διαφορετικούς άξονες το θέμα. Είναι μια μέθοδος που ανάπτυξα μέσα από την παρατήρηση συζητώντας με χιλιάδες ανθρώπους και πιστεύω αξίζει να αναφέρουμε, τουλάχιστον εδώ ορισμένα βασικά σημεία.
Κεσόγλου Μαρία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου