ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

Ειρηνικές Κοινωνίες. Υπάρχουν. Ας γίνουμε ειρήνη.

Οι κοινωνικοί επιστήμονες έχουν περιγράψει πολύ πειστικά τουλάχιστον 25 κοινωνίες σε όλο τον κόσμο στις οποίες έχει παρατηρηθεί πολύ λίγη εσωτερική βία ή εξωτερικός πόλεμος.

Οι γενικεύσεις είναι δύσκολο να διατυπωθούν με ακρίβεια, πέραν τούτου τις περισσότερες φορές οι ειρηνικές κοινωνίες προωθούν με επιτυχία την αρμονία, την ευγένεια και την καλοσύνη προς τους άλλους, ενώ υποβαθμίζουν τις συγκρούσεις, την επιθετικότητα και τη βία.

Οι ερευνητές έχουν ξεκάθαρα αναγνωρίσει έναν μικρό αριθμό κοινωνιών όπου οι άνθρωποι σπάνια ενεργούν επιθετικά.
Καμία από αυτές τις κοινωνίες δεν είναι ουτοπική, υπό την έννοια ότι συναντάμε κι εκεί πολλά προβλήματα όπως και στην υπόλοιπη ανθρωπότητα.

Εν αντιθέσει, τις περισσότερες φορές αλληλεπιδρούν με έναν υψηλά προ-κοινωνικό τρόπο και ως εκ τούτου με επιτυχία αποφεύγουν την χρήση βίας εντός της κοινωνίας καθώς και την εμπόλεμη σύρραξη με άλλους ανθρώπους.

Διάσημοι συγγραφείς και περιστασιακοί παρατηρητές έχουν επίσης αναγνωρίσει πολλές κοινωνίες ως ειρηνικές, αλλά συχνά μέσα από ένα γενικευμένο βλέμμα που ίσως θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε και ρομαντικό.

Υπάρχει σημαντική επιστημονική βιβλιογραφία που θέτει σε σταθερά θεμέλια την διεκδίκηση της ειρήνης στις κοινωνίες μας και όπου τα αποδεικτικά στοιχεία που παρέχονται από τους εν λόγω μελετητές φαίνεται να είναι αρκετά πειστικά.

Μέρος της γοητείας της επιστημονικής λογοτεχνίας που αναφερόμαστε είναι ο τρόπος με τον οποίο οι αναγνώστες μπορούν να συγκρίνουν το μέγεθος της ειρήνης και της βίας σε αυτές τις κοινωνίες. Οι διαφορετικοί τρόποι ανάπτυξης κοινωνικών, ψυχολογικών, ηθικών και θρησκευτικών δομών που προωθούν την ειρήνη πρέπει να εμπνεύσουν - και να προκαλέσουν - όποιον ενδιαφέρεται για τις διαδικασίες οικοδόμησης της ειρήνης πάνω στον πλανήτη γη. Αυτή η βιβλιογραφία προτείνει διάφορες ερωτήσεις:

-Γιατί ορισμένες κοινωνίες αντιτίθενται έντονα τόσο στην επιθετική συμπεριφορά μέσα στην κοινότητα όσο και στον πόλεμο με τους εξωτερικούς εχθρούς, ενώ οι περισσότεροι λαοί της γης ανέχονται ή και ενθαρρύνουν τέτοια βία;

-Πώς οι ειρηνικές αυτές κοινωνίες διατηρούν τις προ-κοινωνικές τους αξίες (λειτουργούν δηλαδή με τρόπο ωφέλιμο προς τον διπλανό τους ) και εξακολουθούν να μην υιοθετούν βίαιη συμπεριφορά ακόμα και όταν κινδυνεύουν από επιθετικές εξωτερικές δυνάμεις;

-Πώς οι ειρηνικές κοινωνίες αναθρέφουν τα παιδιά τους; Καθότι τα μέσα που χρησιμοποιούν υποστηρίζουν τις αρμονικές κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, υποτιμούν την βία και μεταδίδουν σταθερές δεσμεύσεις στις επόμενες γενιές, που δεν υιοθετούν ως τρόπο ζωής την βία.

-Τι είδους ψυχολογικές στρατηγικές χρησιμοποιούν για να ενισχύσουν τις αξίες και τις πεποιθήσεις τους στην ειρήνη;
-Με ποιον τρόπο οι θρησκείες, τα συστήματα των πεποιθήσεων και οι κοσμοθεωρίες των ειρηνικών κοινωνιών προωθούν τη μη βία;

Οι περισσότεροι από τους μη βίαιους λαούς διαθέτουν ένα ευρύ φάσμα στρατηγικών που προωθεί την διαπροσωπική αρμονία, την οικοδόμηση του αμοιβαίου σεβασμού και την προώθηση της ανεκτικότητας στις ατομικές διαφορές.

Πολλοί από αυτούς τους λαούς είναι "κύριοι" στην υποτίμηση των συγκρούσεων, τις ελαχιστοποιούν και τις επιλύουν όταν συμβαίνουν και τις αποτρέπουν ώστε να μην εξελιχθούν σε βία.

Πολλές από αυτές τις ειρηνικές κοινωνίες υποτιμούν επίσης τον ανταγωνισμό, την αυτο-εστίαση και άλλες κοινωνικές συμπεριφορές που επικεντρώνονται στο εγώ, που πιστεύουν ότι θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε βία.