Οι μεγάλοι διδάσκουν στα παιδιά τους την βία και όχι την αγάπη ως επικρατούσα κατάσταση ζωής και φύση.
Στην πιο αθώα εκδοχή τα όπλα είναι παιχνίδι. Εκεί θα καταφύγουν όταν τα επιχειρήματα είναι ελλειπή. Και μάλιστα από μικρή ηλικία θα μάθουν και θα τα στρέφουν εναντίον των φίλων τους. Σιγά μη διστάσουν να κάνουν κακές σκέψεις ή να κατηγορήσουν μέσα στο μυαλό τους τος φίλους τους, του σύντροφος τους. Αυτό είναι το λιγότερο.
Στον εγκέφαλο όλων των ανθρώπων υπάρχουν οι υποδομές ώστε να αναπτύξει και να καλωδιώσει την βία και την αγάπη. Δεν υπάρχουν ειδικές κατηγορίες.
Υπάρχουν αυτές οι δυο καταστάσεις και εξαρτάται από την κατεύθυνση που ακολουθεί ο κάθε άνθρωπος. Αυτό νομίζω πως εννοεί ή Σοφία Σειράχ όταν λέει πως μπροστά σου έθεσα το νερό και την φωτιά, είσαι ελεύθερος να επιλέξεις...
Αν ο άνθρωπος ρέπει προς το πονηρό εκ της νεότητας αυτό κάτι σημαίνει για τις κοινωνίες, τους ανθρώπους που το έγραψαν ή το υιοθέτησαν ως σκέψη και τρόπο ζωής. Κάτι σημαίνει για το πώς ζούσαν.
Ο καθένας είναι ελεύθερος να αποδεχθεί μία νέα πληροφορία και να αναβαθμιστεί.
Και αν θέλει μπορεί να ερευνήσει τον εγκέφαλο του και να δει τι υπάρχει ..
Ο εποχούμενος του φωτός.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου