Γνώθι σαυτόν

Επειδη λιγοι ειναι εκεινοι που πραγματικα θα θελησουν με τους λογους τους να οξυνουν την ανθρωπινη διάνοια. Ας κανουμε μια μικρη προσπαθεια εδω.

Οταν αναφερομαστε στο γνώθι σαυτον του Σωκρατη , και στο να γνωρισουμε τον εσωτερικο μας κοσμο, σαφως δεν αναφερομαστε στο συκωτι, τα εντερα , τις σπληνες και ολα τα υπολοιπα εσωτερικα οργανα του ανθρωπου. Αλλα στο να γνωρισουμε τον ανώτερο εαυτο μας. που υπαρχει μεσα μας.
Πολλοι λογιοι και επιστημονες στην προσπαθεια τους να ερμηνευσουν τον ανωτερο εαυτο χρησιμοποιουσαν τα οργανα του σωματος ως σημεια αναφορας και μεσα απο αυτα ερμηνευαν τον κοσμο και κυριως το πνευμα....

Καταλοιπα αυτης της αντιληψης συνανταμε εως τις μερες μας σε διαφορες ερευνες και φιλοσοφικες ερμηνειες που ταυτιζουν την γυναικα με την ροη της ενεργειας προς τα κατω..κατωτερο σημειο..και του ανδρα προς τα ανω..ανωτερο σημειο*. Αυτο που οφειλουν να γνωριζουν οι ανθρωποι, τουλαχιστον οσοι θελουν και αναζητουν να περπατανε στο φως, ειναι οτι αναφερομαστε σε δημιουργημα του μεσαιωνα. Επι μεσαιωνα θεσπηστηκε ως ιδεα.

Δεν προκαλει εκπληξη γιατι ο ανθρωπος που δεν εχει ενεργοποιησει ολα τα κεντρα του εγκεφαλου συσσωμα μαζι με την καρδια και την ψυχη αρκείται στα ψυχουλα του 2%. Και μεσα απο εκει νομιζει πως βλεπει πως γνωριζει, πως ξερει.

Εξου και το γραφικο.. Τώρα βλέπουμε σαν σε καθρέπτη και μάλιστα θαμπά, τότε όμως θα βλέπουμε πρόσωπο προς πρόσωπο. Τώρα γνωρίζω μόνο ένα μέρος από την αλήθεια, αλλά τότε θα έχω πλήρη γνώση,...

Ο ανωτερος μας εαυτος ομως... γνωριζει καλυτερα. Και ενεργοποιει ολον τον ανθρωπο.

Βρίσκεται μεσα μας.

Κεσογλου Μαρια.
Θεσσαλονικη
17/03/2017

*Την πληροφορια αντλούμε απο το βιβλιο Μια ιστορια του σωματος στο Μεσαιωνα, Ζακ Λε Γκοφ, Νικολα Τρουονγκ.

Διεγείροντας τον εγκέφαλο

Το σώμα σου είναι ο ναός σου

Νέες έρευνες δείχνουν ότι όταν ενεργοποιείται το νευρωνικό σύστημα του εγκεφάλου μπορεί να προκληθεί :

- μείωση της κατάθλιψης, 
- βελτίωση της νόησης και
- εξουδετέρωση της κούρασης.

Ο εγκέφαλος είναι κατά βάση ένα «ηλεκτρικό» όργανο, που μεταδίδει ηλεκτρικά σήματα από τον ένα νευρώνα στον άλλο.

Αν δηλαδή κάποιος επιχειρούσε ακριβώς το αντίθετο, τότε σαφώς, τα αποτελέσματα θα ήταν άκρως απογοητευτικά. Υπάρχουν άραγε συνήθειες, παραδοσιακές αντιλήψεις και κανόνες, τύποι, που ενώ θεωρούνται άκρως φυσιολογικοί οδηγούν στην κατάθλιψη, την μειωμένη νόηση και την κούραση; Αν ναι. 

Τότε Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να στους επιβάλλει.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι φτιαγμένος για να αλλάζει

Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται πλαστικότητα των νευρώνων

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι φτιαγμένος για να αλλάζει, σύμφωνα με τον Michael Merzenich, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Φρανσίσκο. Εκ πρώτης όψεως, αυτό ακούγεται πολύ λογικό, αφού προφανώς είμαστε ικανοί για μάθηση. Σύμφωνα όμως με τις ιδέες του Merzenich, αυτή η αλλαγή είναι πολύ μεγαλύτερης κλίμακας.

Ας φανταστούμε τον εγκέφαλο σαν μια πεδιάδα: τη μια χρονιά το νερό ίσως την αρδεύει κυλώντας βορειοδυτικά, σε μικρά κανάλια, ενώ την επόμενη χρονιά ίσως τη διασχίζει ένας μεγάλος κεντρικός ποταμός. Εναν χρόνο αργότερα η χαρτογράφηση της πεδιάδας αλλάζει πάλι: τα κανάλια του νερού κυλούν νοτιοανατολικά.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τον εγκέφαλο: αλλάζοντας το εισερχόμενο ερέθισμα, είτε αυτό είναι συμπεριφορά, φυσική ή διανοητική άσκηση - όπως ο υπολογισμός του ποσοστού έκπτωσης, η επίλυση σταυρόλεξων, η εκμάθηση ενός νέου παιχνιδιού -, αλλάζει αντιστοίχως και ο εγκέφαλος. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται πλαστικότητα των νευρώνων. Ως πριν από λίγες δεκαετίες η επιστήμη θεωρούσε ότι μόνο ο εγκέφαλος των παιδιών είχε πλαστικότητα, αλλά τα τελευταία χρόνια τα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι και ο ενήλικος εγκέφαλος έχει πλαστικότητα.

Ετσι, χωρίς φάρμακα ή χειρουργικές επεμβάσεις, ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί να «αυτεπιδιορθωθεί» ή να αναδιοργανωθεί, δημιουργώντας νέες συνδέσεις μεταξύ των νευρώνων του. Οταν λοιπόν μετά από ένα ατύχημα ή εγκεφαλικό επεισόδιο μια εγκεφαλική περιοχή δυσλειτουργεί, μια άλλη περιοχή μπορεί να αναλάβει το έργο της πληγείσας. 

Εγκεφαλική αναδιοργάνωση 

Τα γονίδια δεν είναι ο μόνος παράγοντας που καθορίζει την εγκεφαλική οργάνωση και τις εσωτερικές διασυνδέσεις: οι παράγοντες στο περιβάλλον, όπως οι κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, οι ποικίλες εμπειρίες, ακόμη και ο φρέσκος αέρας παίζουν σημαντικό ρόλο στην επιβίωση των εγκεφαλικών νευρώνων και στη δημιουργία συνδέσεων μεταξύ τους. H αναδιοργάνωση γίνεται μέσα από την αξονική εκβλάστηση (όπου υγιείς άξονες των νευρώνων δημιουργούν νέες απολήξεις με τις οποίες συνδέονται με άλλους υγιείς νευρώνες). Για να δημιουργηθούν αυτοί οι νευρώνες όμως, χρειάζεται ερεθισμός μέσω δραστηριοτήτων. 

Ο δρ Greenough, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόι, έδειξε ότι ανήλικα και ενήλικα ποντίκια δημιούργησαν νέες συνδέσεις στον εγκέφαλό τους, όταν τοποθετήθηκαν σε κλουβιά με σύνθετο περιβάλλον (με πολλά παιχνίδια και δραστηριότητες, πολύ πλουσιότερο σε ερεθίσματα από το συνηθισμένο τους περιβάλλον). Αυτές οι νέες συνδέσεις στον εγκέφαλο των ποντικιών ενίσχυσαν τη μνήμη και τον κινητικό συντονισμό. H προσφορά ερεθισμάτων και η άσκηση επιταχύνουν την ανάρρωση από εγκεφαλικό τραυματισμό και πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι ποντίκια που έχουν το γονίδιο της νόσου Huntington αν βρεθούν σε σύνθετο περιβάλλον αργούν να εκδηλώσουν την ασθένεια. 

Εγκεφαλικοί χάρτες 

Ερευνες δείχνουν ότι σε ασθενείς που έχασαν το χέρι ή το πόδι, το σημείο του εγκεφάλου τους που αποκωδικοποιούσε πληροφορίες από αυτό τώρα εξυπηρετεί το πρόσωπο ή το απολεσθέν μέλος. Επίσης βρέθηκε ότι η εγκεφαλική περιοχή που εξυπηρετεί το χέρι που παίζει το έγχορδο στους μουσικούς εγχόρδων είναι μεγαλύτερη σε σχέση με την περιοχή που αντιστοιχεί στο άλλο χέρι. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει αναδιοργάνωση του εγκεφάλου, η οποία προέρχεται από εξάσκηση. 

Δαμάζοντας το στρες 

H διαγνωστική γραμμή που διαχωρίζει αυτόν που υποφέρει από μια αγχώδη διαταραχή από αυτόν που δεν πάσχει είναι ιδιαίτερα λεπτή και αυθαίρετη. Οταν το άτομο βρίσκεται σε ομοιοστατική ισορροπία, μετρήσεις όπως η θερμοκρασία, τα επίπεδα της γλυκόζης κτλ. βρίσκονται σε κανονικές τιμές. Οταν ένας στρεσογόνος παράγοντας από το περιβάλλον καταστρέψει την ισορροπία, δημιουργείται η αντίδραση του στρες - οι φυσιολογικές προσαρμογές που τελικά επαναφέρουν ισορροπία. H αντίδραση περιλαμβάνει την έκκριση δύο ειδών ορμονών από τα επινεφρίδια: την επινεφρίνη (αδρεναλίνη) και τα γλυκοκορτικοειδή (στους ανθρώπους συγκεκριμένα η κορτιζόλη, ή ορμόνη του στρες). Οταν υπάρχει στρεσογόνος παράγων (κάποιος μου επιτίθεται) ή η προσδοκία αυτού (είμαι σε έναν σκοτεινό δρόμο αργά το βράδυ και βλέπω κάποιον να με πλησιάζει με γρήγορα βήματα), ο άνθρωπος εμφανίζει την αντίδραση «πάλης ή φυγής», που οδηγεί στην έκκριση ορμονών προκειμένου να αντεπεξέλθει. 

Στρες και εγκέφαλος 

Το στρες αποδιοργανώνει το μεταιχμιακό σύστημα, την εγκεφαλική περιοχή που σχετίζεται με το συναίσθημα. H δομή που επηρεάζεται κυρίως είναι η αμυγδαλή, που εμπλέκεται στην αντίληψη και στην αντίδραση σε ερεθίσματα που προκαλούν φόβο. H αμυγδαλή (δομή βαθιά στον εγκέφαλο) δέχεται ερεθίσματα από νευρώνες του εγκεφαλικού φλοιού (εξωτερικός φλοιός) που επεξεργάζονται αισθητηριακές πληροφορίες. Ετσι δημιουργείται άγχος και φόβος στη θέα ενός όπλου, μιας πυρκαϊάς ή ενός απειλητικού προσώπου. H αμυγδαλή όμως δέχεται και αισθητηριακά ερεθίσματα πριν από τη συνειδητή επεξεργασία τους. Για παράδειγμα, το θύμα μιας τραυματικής εμπειρίας που βρίσκεται σε μια ομάδα χαρούμενων ανθρώπων ξαφνικά αισθάνεται να κατακλύζεται από άγχος και φόβο, την καρδιά της να χτυπάει γρήγορα. Χρειάζονται λίγα δευτερόλεπτα για να συνειδητοποιήσει ότι το άτομο που στέκεται πίσω της έχει φωνή σαν του ατόμου που της δημιούργησε την τραυματική εμπειρία. 

Οταν ο εγκέφαλος δέχεται ένα απειλητικό σήμα, ενεργοποιείται η αμυγδαλή, που επικοινωνεί με άλλες περιοχές, ενεργοποιώντας τον νευροδιαβιβαστή CRH (corticotrophin-releasing hormone). Νευρώνες από την περιοχή της αμυγδαλής στέλνουν μηνύματα στα εξελικτικά αρχαία τμήματα του εγκεφάλου που ελέγχουν το αυτόνομο νευρικό σύστημα. Καθώς διεγείρεται το συμπαθητικό νευρικό σύστημα (μέρος του αυτόνομου νευρικού συστήματος) το άτομο νιώθει να οξύνονται οι αισθήσεις του, να χτυπά η καρδιά του γρήγορα και να λαχανιάζει. Ταυτόχρονα όμως η αμυγδαλή στέλνει πληροφορίες στον μετωπιαίο φλοιό, υπεύθυνο για να αξιολογεί εισερχόμενες πληροφορίες και να δίνει το σήμα για να αρχίσουν οι ανάλογες αντιδράσεις. Το αποτέλεσμα σε τέτοιες περιπτώσεις κινδύνου είναι να παίρνονται αποφάσεις υπό την επήρεια συναισθημάτων. 

Νέες θεραπείες 

Ουσία P. Εκλύεται κατά τη διάρκεια οδυνηρών αισθήσεων και στρες. Επιδρά σε εγκεφαλικές περιοχές που σχετίζονται με το στρες, όπως στην αμυγδαλή και στον υπομέλανα τόπο. Νέες έρευνες - και μια κλινική δοκιμή - δείχνουν ότι αναστέλλοντας την ουσία P μπορεί να μειωθεί το άγχος και η κατάθλιψη, αλλά άλλη κλινική δοκιμή δεν είχε το ίδιο αποτέλεσμα. 

Ορμόνη CRH. Εκκρίνεται από την αμυγδαλή και ενεργοποιεί τον «καταρράκτη» του στρες. H έρευνα εντοπίζεται στην προσπάθεια να μπλοκαριστούν οι υποδοχείς αυτής της ορμόνης στο στέλεχος του εγκεφάλου, ώστε να μη μεταφέρονται πληροφορίες στο συμπαθητικό νευρικό σύστημα, άρα να μπλοκάρονται οι αντιδράσεις του άγχους και της κατάθλιψης. 

Γονιδιακή θεραπεία. Σκοπεύει να εισαγάγει νέα γονίδια σε συγκεκριμένες εγκεφαλικές περιοχές. Αυτά τα γονίδια στη συνέχεια θα παράγουν πρωτεΐνες που θα εξουδετερώνουν ή θα προλαμβάνουν τα αποτελέσματα του στρες. Οι σύγχρονες έρευνες κατ' αρχήν προσπαθούν να εντοπίσουν τα γονίδια που ενεργοποιούνται στην αμυγδαλή όταν υπάρχει στρες. 

Διεγείροντας τον εγκέφαλο 

Νέες έρευνες δείχνουν ότι όταν ενεργοποιείται το νευρωνικό σύστημα του εγκεφάλου μπορεί να προκληθεί μείωση της κατάθλιψης, βελτίωση της νόησης και εξουδετέρωση της κούρασης. Ο εγκέφαλος είναι κατά βάση ένα «ηλεκτρικό» όργανο, που μεταδίδει ηλεκτρικά σήματα από τον ένα νευρώνα στον άλλο.

Πήγη

Νους (Νόηση-mind) έναντι μνήμης - Ο εσωτερικός ιατρός

Νους (Νόηση-mind) έναντι μνήμης

Το πόσο καλά μαθαίνουμε επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τη συναισθηματική κατάστασή μας – τείνουμε να θυμόμαστε γεγονότα που συνδέονται με ιδιαίτερα χαρούμενες, θλιβερές ή επώδυνες εμπειρίες. Επίσης μαθαίνουμε καλύτερα όταν είμαστε προσεκτικοί! Αυτές οι νοητικές καταστάσεις περιλαμβάνουν την απελευθέρωση νευροτροποποιητών, όπως η ακετυλοχολίνη (όταν όλη η προσοχή μας είναι στραμμένη σε κάτι), η ντοπαμίνη, η νοραδρεναλίνη και οι στεροειδείς ορμόνες όπως η κορτιζόλη (όταν αντιμετωπίζουμε κάτι καινούργιο ή είμαστε σε ένταση ή αγχωμένοι). Οι τροποποιητές ασκούν πολλαπλές δράσεις στους νευρώνες, μερικές από τις οποίες ασκούνται μέσω μεταβολών στη λειτουργία των NMDA υποδοχέων (Οι NMDA υποδοχείς  αποτελούν το μοριακό μηχανισμό της μάθησης). Άλλες δράσεις περιλαμβάνουν την ενεργοποίηση ειδικών γονιδίων που σχετίζονται με τη μάθηση. Οι πρωτεΐνες που παράγουν τα συγκεκριμένα γονίδια, βοηθούν να σταθεροποιηθεί και να διαρκέσει περισσότερο η LTP (=Long-Term Potentiation=μακροπρόθεσμη ενδυνάμωση).

Ο εσωτερικός γιατρός

Η συναπτική πλαστικότητα συνδέεται και με μία άλλη, ζωτικής σημασίας, λειτουργία στον εγκέφαλο – τον βοηθά να αναρρώσει μετά από τραυματισμό. Για παράδειγμα, αν καταστραφούν οι νευρώνες που ελέγχουν συγκεκριμένες κινήσεις, όπως συμβαίνει σε ένα εγκεφαλικό επεισόδιο ή σοβαρό τραυματισμό της κεφαλής, δε χάνονται όλα απαραιτήτως. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι ίδιοι οι νευρώνες δεν ξαναμεγαλώνουν, αλλά κάποιοι άλλοι νευρώνες προσαρμόζονται και αναλαμβάνουν παρόμοιο λειτουργικό ρόλο με τους απωλεσθέντες νευρώνες, σχηματίζοντας ένα άλλο παρόμοιο δίκτυο. Πρόκειται για μία διαδικασία στην οποία οι νέοι νευρώνες ξαναμαθαίνουν. Το γεγονός αυτό αναδεικνύει συγκεκριμένες αναρρωτικές ιδιότητες του εγκεφάλου.

Πήγη

Το πάθημα των Βίκινγκ. Τι μας διδάσκει η φύση...

Διαφορετικές αποικίες των Βίκινγκ είχαν διαφορετική τύχη. Από τις περιοχές που αποίκισαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση της Γροιλανδίας : Η ιστορία της κατάρρευσης της τοπικής κοινωνίας αποτελεί ένα καθώς πρέπει παράδειγμα για τα προβλήματα που δύναται να επιφέρει η τυφλή εμμονή σε παραδόσεις και συνήθεις, όταν την ίδια στιγμή ο υπόλοιπος κόσμος γύρω μας αλλάζει.

Σε αντίθεση με τους Βίκινγκ, οι Εσκιμώοι (Ινουίτ) που έφτασαν το 1200 μ.χ. στη βορειοδυτική Γροιλανδία από την Ασία, περνώντας το Βερίγγειο Πορθμό και διασχίζοντας τον Καναδά, επιβιώνουν εώς σήμερα. Αποδεικνύουν, έτσι, ότι η επιβίωση στη σχεδόν παγωμένη Γροιλανδία ήταν πράγματι εφικτή και ότι η εξαφάνιση των Βίκινγκ δεν ήταν αναπόφευκτη.

Το κλίμα της Γροιλανδίας από τις αρχές του 9ου έως τις αρχές του 13ου αιώνα μ.Χ. ήταν σχετικά θερμότερο, συγκρινόμενο πάντα με το σημερινό. Η κλιματολογικά ήπια αυτή περίοδος ονομάστηκε Μεσαιωνική Θερμή Περίοδος και ευνόησε τις γεωργικές δραστηριότητες στη Γροιλανδία, όπως φυσικά και τη βοσκή των ζώων. 

Όμως γύρω στο 1000 μ.Χ. το κλίμα του βόρειου Ατλαντικού άρχισε σταδιακά να ψυχραίνει, παρουσιάζοντας απότομες μεταβολές από χρονιά σε χρονιά: Επρόκειτο για την αρχή της Μικρής Παγετώδους Περιόδου. Γύρω στο 1420 μ.Χ. οι πάγοι που παρασύρονταν κάτω από τον Αρκτικό Κύκλο κατέστησαν πρακτικά αδύνατα τα ταξίδια μεταξύ Γροιλανδίας και Νορβηγίας -ακόμα και μεταξύ Γροιλανδίας και Ισλανδίας-, αποκόπτοντας τους Βίκινγκ από τον υπόλοιπο κόσμο. 

Οι Ινουίτ δεν επηρεάστηκαν ιδιαίτερα από την αλλαγή του κλίματος, αφού, ούτως ή άλλως, ήξεραν να κυνηγούν φώκιες και φάλαινες, καθώς και να ψαρεύουν με τα καγιάκ τους, κάτι που ποτέ δεν έμαθαν να κάνουν οι Βίκινγκ. Το ερώτημα που προκύπτει έχει να κάνει με αυτήν ακριβώς τη μαθησιακή ανικανότητα ή καλύτερα απροθυμία: Γιατί οι Σκανδιναβοί της Γροιλανδίας δεν μιμήθηκαν τους Εσκιμώους γείτονες; Όσον αφορά στο ψάρεμα, οι αρχαιολόγοι σήμερα είναι βέβαιοι ότι οι Γροιλανδοί Βίκινγκ Δεν έτρωγαν ψάρια, σε αντίθεση με τους αδελφούς τους στην μητέρα πατρίδα. Έως σήμερα δεν υπάρχει θεωρία που να εξηγεί ικανοποιητικά το γεγονός αυτό. Πιθανολογείται πως η απροθυμία τους να ψαρεύουν έχει σχέση με κάποιο παράξενο "ταμπού". 

Η κατάρρευση της κοινωνίας των Γροιλανδών Βίκινγκ ήταν αποτέλεσμα αφενός της αλλαγής του κλίματος και αφετέρου της αποτυχίας τους να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες που δημιουργόυνταν. Πάντως, πέρα από την αλλαγή του κλίματος, το ίδιο το φυσικό περιβάλλον της Γροιλανδίας απαιτούσε έναν τρόπο ζωής διαφορετικό από εκείνον που είχαν μάθει οι Βίκινγκ στη Νορβηγία. 

Επίσης οι κακές σχέσεις με τους Ινουίτ, την έχθρα των οποίων, παρεμπιπτόντως, προκάλεσαν πρώτοι, [από τους 9 Ινδιάνους που τους πρωτο-συνάντησαν, μόνο ένας γύρισε πίσω ζωντανός ] η καταστροφή του φυσικού οικοσυστήματος και η διακοπή εμπορικών σχέσεων με την Ευρώπη ήταν παράγοντες που έπαιξαν επίσης τον ρόλο τους. 

Οι Βίκινγκ υποβάθμισαν  το περιβάλλον καταστρέφοντας τη δασική βλάστηση εξαιτίας της υπερβόσκησης από τα οικόσιτα ζώα, προκαλώντας διάβρωση του εδάφους και αποψιλώνοντας τα δάση. Η αποψίλωση, πέρα από τις ανεπάρκειες που δημιούργησε σε καύσιμη ύλη και σε ξύλα για τις κατασκευές, προκάλεσε και ελλείψεις σε... σίδηρο (iron). 

Οι Βίκινγκ έφτιαχναν εργαλεία "εξάγοντας" το μέταλλο από ιζήματα βάλτων, που περιείχαν μικρές ποσότητες σιδήρου. Το πρόβλημα ήταν ότι για να πετύχει η διαδικασία της εξαγωγής έπρεπε να αναπτυχθούν μεγάλες θερμοκρασίες, αλλά οι κορμοί δέντρων που θα έδιναν την απαραίτητη ποσότητα πυρωμένου κάρβουνου ήταν σε έλλειψη. Οι Βίκινγκ ήταν δεινοί θαλασσοπόροι, αποτελεσματικοί και ως έμποροι και ως πειρατές. Όταν όμως, αναγκάστηκαν να αντιμετωπίσουν δριμείς χειμώνες, δεν φάνηκαν αντάξιοι των Εσκιμώων γειτόνων τους.

Καλύτερα να τολμάς παρά να μετανιώνεις

Στην πραγματικότητα υπάρχουν πάντα επιλογές ακόμα και στις πιο δύσκολες καταστάσεις αλλά μένουμε εγκλωβισμένοι στην ίδια επιλογή επειδή δε θέλουμε να ξεβολευτούμε από την υπάρχουσα κατάσταση, η οποία μπορεί και να μην είναι καθόλου ικανοποιητική για εμάς. Επιπρόσθετα, πολλές φορές δεν εξετάζουμε καν κάποιες επιλογές όχι μόνο επειδή φοβόμαστε το άγνωστο και επειδή κρίνουμε πως δεν ταιριάζουν σε ό, τι είχαμε φανταστεί μέχρι σήμερα αλλά επειδή πιστεύουμε ότι οι νέες επιλογές δε θα αρέσουν στον περίγυρό μας.

Κοιτάξτε τη ζωή σας σαν να είστε ένας τρίτος. Αποστασιοποιηθείτε δηλαδή όσο μπορείτε συναισθηματικά. Επανεξετάστε ποιες είναι οι επιλογές που αυτή τη στιγμή έχετε αλλά απεμπλακείτε όσο μπορείτε συναισθηματικά από την κατάστασή σας. Τι θα συμβουλεύατε έναν φίλο αν είχε το ίδιο πρόβλημα με εσάς; Τι θα του λέγατε να κάνει για να νιώσει ελεύθερος; Τι θα του προτείνατε για να απεγκλωβιστεί; 

Πολλές φορές μας έρχεται πρώτη στο μυαλό η πρώτη λύση. Η πιο εύκολη, αυτή που δεν απαιτεί πολλά από εμάς και όμως δυσκολεύει πολύ τη ζωή μας. Αλλά πολλές φορές η τελευταία επιλογή, εκείνη που φαντάζει στα μάτια μας αρκετά δύσκολη μπορεί να αποδειχτεί η ιδανική. Φοβόμαστε αλλά δε σκεφτόμαστε πως βεβαιότητα στις μέρες μας δεν υπάρχει. Η σκέψη μας πρέπει να μπει σε διαφορετική βάση: «Αυτό που ζω σήμερα θέλω να το αλλάξω και οι αλλαγές ξεκινούν κάθε φορά με άγνωστες παραμέτρους». Ίσως είναι καλύτερα να πράξουμε σήμερα κάτι καινούργιο παρά να φτάσουμε μετά από χρόνια να μετανιώνουμε λέγοντας «Κρίμα, που δεν το έκανα όταν θα έπρεπε…»

Πηγή 

GOTHS and GOTHIC ALPHABET

GOTHS and GOTHIC ALPHABET

The Goths were one of the most important "barbarian" tribes responsible for the downfall of the Roman Empire and the politics of early Medieval Europe. By the 4th century CE, the Goths were becoming Christianized. At this time, the Goths wrote their language using their version of the Futhark alphabet, but it was deemed to be a pagan invention.

Instead, Bishop Wulfila (or Ulfilas), a Greek missionary responsible for the conversion of the Goths to Christianity, took the Greek alphabet, added letters from Latin and Futhark alphabets, and created a new alphabet to write the Gothic language.

Note that there are two letters that don't stand for any sounds. This is because they were adopted from Greek only for their numeric value. The Classical Greek alphabet doubled as a number system, and each letter had a number associated with it. The Gothic alphabet continued this tradition, and so in the case of Gothic, the first row of letters have numeric values of 1 to 9, the second row from 10 to 90, and the third row from 100 to 900.

The Goths spoke a Germanic language, and it is unique not only in that it is the earliest documented Germanic language, but also in that it is the only language in a completely separate branch of the Germanic family unrelated to any other surviving Germanic languages.

ULFILAS (ελληνικά: Ουλφίλας)

 Ο Ουλφίλας σχημάτισε και καθιέρωσε το Γοτθικό αλφάβητο με βάση το Ελληνικό σε λατινικούς χαρακτήρες. Μετέφρασε την Αγία Γραφή και δίδαξε Ελληνικά στην Αυτοκρατορική σχολή της Τριέρης. Εισήγαγε επίσης πλήθος Ελληνικών λέξεων και εννοιών, άγνωστων μέχρι τότε στους Γότθους.

Ulfilas or Gothic Wulfila (also Ulphilas. Orphila) (ca. 310 – 383), bishop, missionary, and Bible translator, was a Goth or half-Goth and half-Greek from Cappadocia who had spent time inside the Roman Empire at the peak of the Arian controversy.

Ulfilas was ordained a bishop by Eusebius of Nicomedia and returned to his people to work as a missionary.

In 348, to escape religious persecution by a Gothic chief, probably Athanaric he obtained permission from Constantius II (Κωνστάντιος Β') to migrate with his flock of converts to Moesia and settle near Nicopolis ad Istrum (Νικόπολις η προς Ίστρον), in what is now northern Bulgaria.

There, Ulfilas translated the Bible from Greek into the Gothic language. For this he devised the Gothic alphabet.

Fragments of his translation have survived, notably the Codex Argenteus  held since 1648 in the University Library of Uppsala in Sweden.

"Δημιουργώντας δίκτυα - ένας τρόπος με τον οποίο ο εγκέφαλος επουλώνει τις βλάβες του".

O Δαμιανός Σακκάς, καθηγητής Νευροχειρουργικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, εξηγεί: «Νευροπλαστικότητα ή απλώς πλαστικότητα είναι τρόπος με τον οποίο ο εγκέφαλος επουλώνει τις βλάβες του. Ο Τζέραλντ Έντελμαν, ένας νομπελίστας νευροεπιστήμονας, είχε παρομοιάσει τον εγκέφαλο μας με ένα τροπικό δάσος. Όποιο δέντρο, όποιο δίκτυο δηλαδή, βρίσκει τροφή, γιγαντώνεται. Και η τροφή για τα εγκεφαλικά δίκτυα είναι η πληροφορία. Όποια δίκτυα παίρνουν σήμα από το περιβάλλον ενισχύονται. Και γίνονται περισσότερα».

Αυτό σημαίνει ότι αν εκμεταλλευτεί κανείς την ικανότητα του μυαλού να «μαθαίνει» και να αναπτύσσεται μέσα από τη μάθηση αυτή, μπορεί να το κρατήσει κοφτερό και νέο, παρά την αναπόφευκτη γνωστική έκπτωση (MCI) που επέρχεται με την ηλικία. Οι νευρώνες σε ένα ενήλικο μυαλό δεν σταματούν να αναπτύσσονται, αλλά δημιουργούν διαρκώς νέες συνάψεις και η εξάσκηση είναι ένας γενικά σίγουρος τρόπος να το κρατάμε σε εγρήγορση, σύμφωνα με τους ερευνητές.

«Δίκτυα. Αυτά ακριβώς είναι που καθορίζουν τον εγκέφαλο», συνεχίζει ο Δαμιανός Σακκάς. «Εκεί άλλωστε στηρίζεται και η ικανότητα κάποιου να μάθει να κάνει οτιδήποτε, από το να διαβάζει μέχρι να περπατάει σε τεντωμένο σκοινί!»

Φίλοι για πάντα

Η έντονη κοινωνική ζωή φαίνεται να σχετίζεται με τη διατήρηση των εγκεφαλικών λειτουργιών σε καλή κατάσταση. Αυτό σημαίνει ότι όσο περισσότερο βγαίνουμε με φίλους μας τόσο καλύτερη μνήμη έχουμε. Μάλιστα, σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, η διαδικασία της συνομιλίας φαίνεται να αφυπνίζει τη μνήμη.

Μυστικά απομνημόνευσης

Για να μη μας προδίδει η μνήμη μας, αρκεί να μάθουμε μερικές τεχνικές για το πώς να αποθηκεύουμε τις πληροφορίες, ώστε να τις ανακαλούμε ευκολότερα όταν τις χρειαζόμαστε.

Συγκέντρωση Χρειάζονται περίπου 8΄΄ απερίσπαστης προσοχής για να επεξεργαστούμε μια πληροφορία και να την αποθηκεύσουμε στην κατάλληλη περιοχή του εγκεφάλου. Γι’ αυτό, αν κάνουμε πολλά πράγματα ταυτόχρονα, σταματάμε και αφιερώνουμε λίγα δευτερόλεπτα στην επεξεργασία της πληροφορίας που μας ενδιαφέρει.

Μάτια ή αυτιά; Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι οπτικοί τύποι, που σημαίνει ότι μαθαίνουν καλύτερα διαβάζοντας, βλέποντας ή γράφοντας αυτό που πρέπει να θυμούνται. Όσοι πάλι είναι ακουστικοί τύποι, χρειάζεται να το ακούσουν μερικές φορές και ίσως είναι χρήσιμο να το ηχογραφούν.

Όλες οι αισθήσεις μας Με όσο περισσότερες αισθήσεις αντιλαμβανόμαστε μια πληροφορία, τόσο πιο εύκολα θα τη συγκρατήσουμε στη μνήμη μας. Διαβάζουμε, λοιπόν, δυνατά ή συνδυάζουμε την πληροφορία με χρώματα, υφές, μυρωδιές και γεύσεις.

Σετ Απομνημονεύουμε καλύτερα μια πληροφορία όταν τη συνδέουμε με κάποια άλλη που ήδη υπάρχει στη μνήμη μας. Για παράδειγμα, για να θυμόμαστε τον αριθμό 1915678007, μπορούμε να τον χωρίσουμε σε ομάδες, δηλαδή 1915 (Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος), 678 (διαδοχικά νούμερα), 007 (James Bond).

Οργάνωση Σημειώνουμε ό,τι θέλουμε να θυμηθούμε σε σημειωματάρια και Post-it. Η ίδια η πράξη του γραψίματος λειτουργεί ως τρόπος απομνημόνευσης. Επιπλέον, όσο καλύτερα οργανώνουμε την καθημερινότητά μας, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχουμε να θυμηθούμε όσα πρέπει να κάνουμε.

Στα δύσκολα Επικεντρωνόμαστε στα βασικά και όχι στις λεπτομέρειες.

Επανάληψη Επαναλαμβάνουμε όσα μάθαμε σε τακτά διαστήματα.

Μνημονικές τεχνικές Χρησιμοποιούμε αρχικά γράμματα (π.χ. αρκτικόλεξα) και φτιάχνουμε ρίμες, σαν κι αυτές που χρησιμοποιούσαμε για να μάθουμε το αλφάβητο στα αγγλικά.

Στην Ιταλία γιόρτασαν την «Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας»!!

Στιγμιότυπα από τη δεύτερη παγκόσμια ημέρα της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού στη Νάπολη σήμερα(9/2) . Η Νάπολη πρωτοπορεί περήφανη. Istantanee dalla maratona della seconda giornata mondiale della lingua e della cultura ellenica. NAPOLI ha aperto e indicato la strada! Riconoscente ai ragazzi e ai docenti dei licei classici, ai ragazzi della comunità e a tutta la squadra organizzativa. Insuperabili tutti. Riconoscente, fiero e commosso. Noi continuiamo e gli altri restino a guardare!

Όχι, οι Έλληνες επίσημοι προσκεκλημένοι δεν προσήλθαν!

Από την εκδήλωση μαθητών Κλασικών Λυκείων για την «Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας και Ελληνικού Πολιτισμού»

Οι Ιταλοί μαθητές Κλασσικών Λυκείων τιμούν την Ελληνική Γλώσσα.

 Αν αυτά έγιναν στην Ιταλία από Ιταλούς και Ελληνοιταλούς μαθητές των Κλασικών Λυκείων, στην Ελλάδα τι έπρεπε να έχει γίνει;

Πηγή

Μια διδακτική ιστορία

Μια φορά και έναν καιρό, σε μια μακρινή χώρα, υπήρχε ένα χωριό που το λέγανε Δράση, εκεί κάποιοι άνθρωποι αγοράσανε ένα χωράφι και άρχισαν να κτίζουν ένα οικοδόμημα.

Μία ημέρα καθώς περνούσε ένας περαστικός λέει στους εργάτες:

-Καλημέρα!

-Καλημέρα! Του απαντάει ο εργάτης

-Τι χτίζετε εδώ;

-Ε.. εσείς δεν το μάθατε ακόμη;

-Τι ακριβώς δεν καταλαβαίνω; Απαντάει ο περαστικός όλο περιέργεια

- Κτίζουμε το παλάτι της Βασιλείας της Αγάπης και εργαζόμαστε όλοι μαζί εθελοντικά γι αυτό! Εδώ θα μείνουν όλοι οι άνθρωποι του κόσμου, που ήταν μόνοι τους μέχρι χθες και θέλουν να βιώσουν την ανώτερη φιλία με τους συνανθρώπους τους, την Θεία Αγάπη και την αιώνια ζωή.

- Ααα! Τι υπέροχο όλο αυτό που κάνετε:

-Αν θέλετε μπορείτε να συμμετέχετε και εσείς εθελοντικά όπως όλοι μας σε αυτή την εργασία.

-Ναι θέλω.. όμως τώρα πρέπει να πάω σε μια δουλειά, θα έρθω όμως αργότερα.

-Να πάτε στο καλό κύριε.

-Καλή συνέχεια! απάντησε ο περαστικός και συνέχισε τον δρόμο του

Μετά από καιρό το παλάτι είχε αρχίσει να φαίνεται αρχοντικά από ολόκληρη την χώρα, μιας και ήταν τόσο μεγάλο και επιβλητικό που κανείς δεν μπορούσε να πει ότι δεν γνώριζε πλέον για την ύπαρξη του.

Εκείνη την ημέρα ο περαστικός ξανά πέρασε έξω από το παλάτι και είδε τον εργάτη να βρίσκεται εκεί στρώνοντας ένα μεγάλο κόκκινο χαλί.

-Καλημέρα! είπε φωναχτά ο περαστικός, μιας και από το εσωτερικό του παλατιού ακούγονταν δυνατά όμορφες μελωδίες.

-Καλημέρα σας! Του απαντάει ο εργάτης.

-Τι κάνετε;

-Κάθε μέρα και καλύτερα!

-Πολύ χαίρομαι! Ήθελα να σας πω ότι θα ήθελα πάρα πολύ να συμμετέχω σ αυτό το έργο, αλλά δυστυχώς δεν έχω καθόλου χρόνο.

Ο εργάτης στάθηκε να τον κοιτάζει για μια στιγμή και έπειτα του είπε

-……..εσείς ξέρετε, ο κάθε ένας άνθρωπος επιλέγει ποιες είναι οι προτεραιότητες του.

-Ναι, θα θελα όμως να ξέρετε πως θα μου άρεσε πάρα πολύ να έρθω να μείνω στο παλάτι σας.

-Η αλήθεια είναι ότι αν πραγματικά σας ενδιαφέρει, θα πρέπει να κάνετε κάτι γι αυτό τώρα, γιατί το τραπέζι ήδη στρώθηκε και οι καλεσμένοι καταφτάνουν σε λίγο.

Εκείνη την στιγμή χτύπησε το τηλέφωνο του περαστικού..

-Ναι, ποιος είναι; Α τι κάνεις όλα καλά; Ναι ναι έρχομαι σε λίγο.

Μόλις έκλεισε το τηλέφωνο του, είπε βιαστικά στον εργάτη

-Χάρηκα που σας είδα, αλλά πρέπει να φύγω τώρα θα σας δώ μετά

 Εκείνη την στιγμή ο εργάτης στάθηκε κοιτώντας τον περαστικό να πηγαίνει προς την κατηφόρα. Την ίδια ώρα ακούστηκε το ρολόι του καμπαναριού να χτυπάει τρείς φορές, είχε έρθει η ώρα!

Μέσα σε λίγα λεπτά άνθρωποι από όλη την γη είχαν καταφτάσει στο σημείο, λευκοί, μαύροι, κίτρινοι, άντρες, γυναίκες, παιδιά, ηλικιωμένοι, όλοι είχαν ένα κοινό χαρακτηριστικό Ένα Τεράστιο Χαμόγελο στα χείλη!

Η χαρά τους ήταν απερίγραπτη! Μπήκαν μέσα στο παλάτι και το Αιώνιο Πανηγύρι της Βασιλείας της αγάπης ξεκίνησε!

Ο Εργάτης μπήκε τελευταίος στο παλάτι και έκλεισε πίσω την πόρτα.

Ύστερα από λίγες ημέρες ο περαστικός, καθώς περιπλανιόταν σκεπτικός στους δρόμους της πόλης, είδε από μακριά την σημαία του παλατιού να κυματίζει.

-Ααα μουρμούρισε, θα πάω να βρω αυτούς τους ανθρώπους.

Έτσι πήρε τον δρόμο για το παλάτι.

Φτάνοντας διαπίστωσε ότι η λάμψη του με κάποιο τρόπο ήταν πολύ πιο μεγάλη από την τελευταία φορά που το είχε δει.

Καθώς πλησίαζε την εξώπορτα άκουσε μελωδίες, φωνές, γέλια! Όταν όμως πήγε να ανοίξει την πόρτα, διαπίστωσε ότι ήταν κλειδωμένη και κανείς δεν άκουγε την φωνή του για να του ανοίξει.

Όλοι οι άνθρωποι που ήταν μέσα στο παλάτι, έλαβαν ως ανταμοιβή του κόπου τους ανεκτίμητα δώρα από τον Βασιλιά, απλά και μόνο επειδή όλο αυτό τον καιρό εργάστηκαν μέχρι τέλους για να δημιουργηθεί αυτό το πανέμορφο παλάτι που εξυπηρετούσε αυτόν τον ανώτερο σκοπό.

Ο εργάτης καθώς απολάμβανε την όμορφη ομήγυρη, ψιθύρισε στον εαυτό του:

 «Σ ’ευχαριστώ που μου έδωσες την ευκαιρία να βρίσκομαι αυτή την στιγμή εδώ.. να χαίρομαι και να αγάλλεται η ψυχή μου παρέα μ αυτούς τους υπέροχους ανθρώπους»

Σοφία Ζώιρα
Επικοινωνιολόγος

Μικρά Ασία από τους ξένους δίσκους, πρώτος σε πωλήσεις στην Αμερική για μεγάλο χρονικό διάστημα

"Η Μικρά Ασία από τους ξένους δίσκους, πρώτος σε πωλήσεις στην Αμερική για μεγάλο χρονικό διάστημα."

Τα τραγούδια προορίζονταν για τον Καζαντζίδη, τα τραγούδησε όμως η Αλεξίου. Ηχογραφήθηκε το 1972.

Μόλις είχαν αρχίσει να κυκλοφορούν τα LP.

Ο Απόστολος Καλδάρας είχε αποφασίσει να μη βγάλει σκόρπια τραγούδια σ” αυτόν το δίσκο, γι” αυτό ζήτησε από το φίλο του και στιχουργό Πυθαγόρα να του φέρει κύκλους τραγουδιών, από τους οποίους επέλεξε αυτά που αναφέρονται στην καταστροφή της Σμύρνης, στα γεγονότα που συνέβησαν τότε και γενικότερα στον τρόπο που συμβίωναν οι Έλληνες και Τούρκοι στην Μικρά Ασία.

Το μαγικό μ” αυτόν το δίσκο ήταν ο τρόπος που έρρεε από το στίχο στη μουσική. Πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα να ηχογραφηθεί μέσα σε τρειςμήνες, κάτι που αποτέλεσε μεγάλη έκπληξη.

Στο θέμα της ενορχήστρωσης υπάρχει ένα εξαιρετικό ενδιαφέρον γιατί ο Απόστολος Καλδάρας εισήγαγε νέα μεν, παραδοσιακά δε όργανα. Κανονάκι, ταμπουρά κ.α.

Μουσική, στίχοι, ερμηνεία, ενορχήστρωση δημιούργησαν ένα μοναδικό καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, το οποίο στα δύσκολα χρόνια της δικτατορίας μιλούσε στην ψυχή αυτού του λαού για την ειρηνική συνύπαρξη και την αδερφοσύνη των ανθρώπων.

Οι Μικρασιάτες ήταν στην πλειοψηφία τους δημοκρατικοί, προοδευτικοί και ο Απόστολος Καλδάρας αριστερός. Κάθε τι δημοκρατικό εκείνη την εποχή αγκαλιαζόταν από ένα λαό διψασμένο για ελευθερία, που προσπαθούσε καθημερινά να αντισταθεί.

«Λαός εσύ, κι εγώ λαός… ». Πόσω μάλλον όταν είχες κι ένα άρτιο καλλιτεχνικό έργο.

Όταν η Μικρά Ασία κυκλοφόρησε στο ευρύ κοινό δεν είχε ιδιαίτερες πωλήσεις στην αρχή, γρήγορα όμως ο κόσμος τον αγάπησε και τον έκανε χρυσό, κάτι που ήταν αρκετά δύσκολο, αφού ο αριθμός των πωλήσεων που έπρεπε να έχει ένας δίσκος ήταν και πραγματικός και πολύ μεγαλύτερος απ” ό,τι τώρα.

Η Μικρά Ασία είχε τεράστια επιτυχία και στην Αμερική. Ήταν από τους ξένους δίσκους, πρώτος σε πωλήσεις για μεγάλο διάστημα.

Σ” αυτόν τον δίσκο ήταν η πρώτη ουσιαστική εμφάνιση μιας πολύ σημαντικής φωνής του ελληνικού τραγουδιού, της Χαρούλας Αλεξίου.

Αυτό που δεν ήταν ιδιαίτερα γνωστό σχετικά με τη Μικρά Ασία είναι ότι τα τραγούδια ήταν να ερμηνευθούν από τον Στέλιο Καζαντζίδη. Όμως λόγω κάποιων άσχημων συγκυριών δεν ευδοκίμησε αυτή η συνεργασία. Κάθε εμπόδιο για καλό, αφού ο δίσκος στηρίχθηκε από δύο πολύ άξιους ερμηνευτές, τον Γιώργο Νταλάρα και τη Χάρι Αλεξίου.

Η Μικρά Ασία πήρε το δρόμο της στις καρδιές μας κι εκεί παρέμεινε. Δεν θα βρεθεί συναυλία του Γ.Νταλάρα ή της Χ.Αλεξίου όπου το κοινό δεν θα ζητάει με πάθος να ακούσει ένα τραγούδι της Μικράς Ασίας.

Αυτή είναι η μεγαλύτερη επιτυχία για το δημιουργό.